,,Ucz się, ucz się, ucz się''. Motto Lenina dla dzieci.

Intelektualna kondycja wielu amerykańskich uniwersytetów wzbudzać może uzasadniony niepokój. Nie chodzi tylko o to, iż średnio 95% kadry profesorskiej na amerykańskich uniwersytetach reprezentuje zdecydowanie lewicowo-liberalny światopogląd, każdy ma prawo do swoich poglądów. Jednakże atakowanie kapitalizmu lub wojny z terroryzmem podczas wykładów z klasycznej literatury angielskiej, raczej nie mieści się w dobrym akademickim obyczaju. Studentom proponuje się kursy na których naucza się jak przygotować antykapitalistyczną rewolucję. A wielbienie świętego Che jest na porządku dziennym. Gdy wygasła rewolta roku 68 lewicowi radykałowie idąc za wezwaniem włoskiego teoretyka marksizmu Gramsciego, masowo przeobrażali się z dewastatorów centrów handlowych i banków w akademickich profesorów, przenosząc ciężar walki na pole kultury. Tak powstały nowe uniwersyteckie instytutu, które są zdaniem Horowitza całkowicie zideologizowane. Instytuty gender/women's studies zajmują się jedynie szkoleniem aktywistek radykalnego lewicowego feminizmu. Podobnie jest w przypadku postcolonial studies, ethnic studies czy też black studies. W przypadku tych ostatnich wyjątkiem jest znany z ,,piwnego spotkania u Obamy" Henry Louis Gates.

Ofiara 9/11 jako ,,mały Eichmann''.

Niestety niektórzy profesorowie nie powinni uczyć nawet w podstawówce w Pcimiu z epoki mezozoicznej. Ward Churchill, który był profesorem Ethnic Studies na Uniwersytecie Colorado by skorzystać z bonusów akcji afirmatywnej fałszywie podawał się za Indianina. Splagiatował swoje prace naukowe, co nie powinno dziwić, gdyż studiował komunikację na eksperymentalnym uniwersytecie na którym nie stawiano żadnych ocen. Profesor naucza, iż Stany Zjednoczone to faszystowskie państwo, którego jedynym zadaniem jest eksterminacja mniejszości. Dlatego w swym najgłośniejszym artykule "Some People Push Back: On the Justice of Roosting Chickens," przyrównał ofiary 9/11 do ,,małych Eichmannów'' dodając, iż dostali to na co zasłużyli. Gdy na jaw wyszły wszystkie jego przekręty i nie dało się go już dłużej bronić, dyrektor jego instytutu stwierdził, iż decyzja o jego zwolnieniu był najcięższą jaką musiał podjąć w swoim życiu. Bardzo zaskakująca deklaracja. Przecież profesor Churchill był zwykłym oszustem bez żadnych intelektualnych kompetencji więc w czym tkwi problem. To tylko pokazuje, iż tak naprawdę mamy do czynienia z całymi wydziałami takich profesorów.

Edukacja, nie dziękuje. Wystarczy hip-hop i terroryzm.

Inny akademicki gwiazdor, afroamerykanin Cornel West, oprócz zgłębiania marksizmu ponoć świetnie rapuje a jego utwory są przełomowymi dziełami w historii muzyki. West miał poważne starcie z najpotężniejszym rektorem w historii Ameryki Lawrencem Summersem, który zażądał by West zamiast produkować raperskie płyty skupił się raczej na napisaniu merytorycznej książki naukowej, która zostanie zrecenzjonowana w akademickich periodykach a nie przez jakiegoś redaktora gazety codziennej. W odpowiedzi West stwierdził, iż Summers ma problem z czarnymi profesorami co wywołało lawinę krytyki pod adresem prezydenta Harvardu w ostateczności doprowadzając do jego usunięcia. A jak należało by skomentować akademicką karierę słynnego amerykańskiego terrorysty jakim jest Bill Ayers. O przepraszam obecnie ,,Distinguished Professor of Education". Dodajmy na koniec, iż tacy profesorowie pracują od 3 do 5 godzin na tydzień, mają 4 miesiące płatnych wakacji i rewelacyjne pensje.

Polecam do obejrzenia film dokumentalny Indoctrination U, oraz świetny wykład/konfrontacja Horowitza ze studentami. Natomiast do poczytania lektura obowiązkowa One-Party Classroom. Poniżej David Horowitz - How Radical Professors Indoctrinate Students.

Opracował Łukasz Czajka - How to save the neocons.