7 lat po interwencji zbrojnej w Iraku i obaleniu Saddama Husseina Irak jest chwalony za przeprowadzone w ostatnią niedzielę wybory parlamentarne. Oczywiście, zapiekli wrogowie Busha, neokonserwatystów, czy Ameryki w ogóle nie będą w stanie tego przyznać nigdy i wciąż jak mantrę powtarzać będą, iż to chodziło o ropę, że nie znaleziono żadnej broni masowej zagłady, że Bush to "zbrodniarz", a wojna była "nielegalna".

Już na początku XX w. Brytyjczycy zdominowali perską branżę naftową zdobywając w 1901 r. od szaha Persji – rękoma Williama Knox D'Arcy - koncesję na wydobycie tego surowca. Osiem lat później założono Anglo-Persian Oil Company, w której 97% udziałów posiadała angielska firma Burmah Oil Company. Persja, mając pełnić funkcję zaplecza naftowego dla Royal Navy, została wciągnięta w wir I Wojny Światowej przez Anglię - angielskie wojska strzegły tam interesów Wielkiej Brytanii.

Jak już pisałem wczoraj, niedzielny zamach terrorystyczny w Sistanie-Beludżystanie nasuwa szereg pytań. Przede wszystkim, w kontekście ogólnej sytuacji międzynarodowej i wewnętrznej Iranu, o to w czyim interesie był ten zamach. No oczywiście, pierwsza nasuwa się odpowiedź – w interesie separatystów, którzy ten zamach przeprowadzili, lub przynajmniej wszystko na to wskazuje. Tylko czy regionalna organizacja terrorystyczna byłaby w stanie przeprowadzić sama taki zamach? A jeśli nie, to kto mógłby być zainteresowany takim uderzeniem?

Podobno 12 października rahbar ajatollah Ali Chamenei stracił przytomność i od tego czasu znajduje się w śpiączce. Wczoraj Micheal Ledeen poinformował na swoim blogu, iż Chamenei nie żyje. Gdyby ta informacja okazała się prawdziwa Iran znalazłby się na rozdrożu a zważywszy na dopiero co wygaszoną "zielona rewolucję" wszystko byloby możliwe. Miałoby to również kolosalne znaczenie w obliczu narastającego napięcia związanego z irańskim programem nuklearnym.

Od podpisania protokółów armeńsko- tureckich minął już tydzień i nic nie wskazuje na to, by jakiś nagły zwrot wydarzeń miał zakończyć obserwowane od roku ocieplenie relacji między dwoma rywalami. Tureckie „głębokie państwo” tym razem nie dało o sobie znać chociaż trzy dni temu okazję do tego miało znakomitą.

Oficjalne (presstv.ir) irańskie media poinformowały, że oddziały Strażników Rewolucji na południu kraju zestrzeliły niezidentyfikowany obiekt latający, który naruszyły irańską przestrzeń powietrzną. Obiekty miały być 3 i poruszały się w szyku - czego zazwyczaj nie robią samoloty bezzałogowe

Sprawa uległości wobec Rosji wzburzyła nas wszystkich. Jeszcze kilka dni temu, tuż po ogłoszeniu decyzji napisałem notkę którą skatalogowałem jako "political fiction". Mam wrażenie, że moja hipoteza, iż istnieje możliwość, że to, co postrzegaliśmy jako bezwarunkową kapitulację przed polityką Moskwy miało drugie dno była jedną z pierwszych. Dzień lub dwa dni później, Miedwiediew publicznie przyznał, iż premier Izraela jednak nie siedział w kwaterze Mossadu, ale odbył tajna podróż do Moskwy. 

Jerusalem Post krytykuje prezydenta Obamę nie od dziś, podobnie zresztą jak i reszta żydowskiej prasy, tym razem jednak oberwało się samym Żydom - tym zamieszkałym w Stanach, bezkrytycznie popierającym politykę nowej administracji. Skrytykowana została Krajowa Rada Żydów Partii Demokratycznej (NJDC) za upartą postawę "nie widzieć zła, nie słyszeć zła" i za wyświadczanie Izraelowi niedźwiedziej przysługi. Rada w ostatnim czasie przypuściła dość ostry atak na krytyków prezydenta pod wiele mówiącym tytułem "Hucpa żydowskich krytyków Obamy".

Nie rozwijałem dotąd tematu zamordowanej w Niemczech Merwy, a to z tego powodu, że inne media dostatecznie go nagłośniły. Zwrócono mi jednak uwagę na wielki brak symetrii w postawach społecznych jaki ta sprawa ujawniła, dlatego pozwolę sobie pokrótce skomentować sytuację.

Dla przypomnienia: 32 letnia Marwa Szarbini, pochodząca z Aleksandrii farmaceutka udała się 1 lipca do sądu w Dreźnie, zeznawać w procesie apelacyjnym, Niemca rosyjskiego pochodzenia Axela W.

Al Kaidzie grozi rozłam. Brytyjski

Telegraph

donosi o niesnaskach między północnoafrykańskimi liderami a środowiskiem bin Ladena.Pierwszymi którzy opuszczą szeregi Al Kaidy może być Libijska, Islamska Grupa Zbrojna (LIFG), jej przywództwo skrytykowało "bezmyślne ataki bombowe wobec cywilnej ludności", jako nieskuteczne w drodze do osiągania celów islamistów.

Afshin Molavi
Saturday, July 4, 2009

Kiedy Irańczycy wyszli na ulice żeby protestować przeciw oszukańczym wyborom, stawiając czoła gazom łzawiącym, pałkom i kulom, zwiększał się nacisk na Obamę, by zajął ostrzejsze stanowisko wobec stłumienia pokojowego sprzeciwu przez rząd Iranu. Jedni mówili, że oświadczenia prezydenta były zbyt łagodne. Inni argumentowali, że Obama powinien wstrzymać się od popierania jednej ze stron, gdyż da to pretekst twardogłowym by przylepić demonstrantom nalepkę Amerykańskich pachołków.

Te same, różnorodne, metody stosowane przez Republikę Islamską by uśpić Irańczyków są teraz używane do omijania ograniczeń stosowanych do publicznych zgromadzeń. Przez lata zastanawiałem się jak Irańczycy mogą cokolwiek zdziałać mając niekończącą się serię świąt publicznych honorujących urodziny i śmierć - przeważnie śmierć- ważnych osobistości ze swojej historii, zarówno starożytnej jak i nowoczesnej.

 We wtorek, 30.06.2009r. w wyniku przeprowadzonej przez żołnierzy Polskich Sił Zadaniowych akcji w prowincji Ghazni śmierć poniosło czterech terrorystów.  

 Wieści jakoby rewolucja w Iranie dogasała sa przedwczesne i świadczą tylko o ignorancji piszących i ich "zmęczeniu tematem". To "normalne", wszak jak długo można się zajmować jednym krajem. Można, do skutku, jesli to jest IRAN. Kraj o ogromnym znaczeniu dla swiata. Ja mam zreszta dodatkowe, emocjonalne powody osobiste.

Wg relacji Wojciecha Jagielskiego - korespondenta Gazety Wyborczej polski inżynier zamordowany przez Talibów w Afganistanie otrzymał od nich, jak sie to zresztą często zdarza w sytuacji porwań specyficzną ofertę - nie zostaniesz zabity, o ile jednak przejdziesz na islam. Polak odmówił.